خسته ام...خسته...خسته ی خسته

 خسته ام از نوشتن از عشق...از نوشتن ازاين همه دروغ...خسته از اين كلمات كودكانه...ازاين
دلخوشي هاي بچه گانه...
خسته از اين مستي وسردرگمي...خسته از جستجوكردن...ازجستجوي شرابي نا يافتني ...خسته از فراموش كردن بودنم...
فراموش كردن هستي ام...و وجودم...خسته از بازيهاي بچه گانه...ازبازي با اين همبازي هاي بچه تر از خودم...
خسته از كشيدن منحني به شكل قلب و پرتاب تيري بسوي آن!خسته از دويدن...براي رسيدن...
براي رسيدن به هيچ!
خسته از شنيدن نجواي ناله هاي عاشقانه عاشقي در كنج تنهايي هايش ...خسته ام از اين اعتياد قلبم به عشق...
از اعتياد چشمانم به اشك...
خسته از باور دروغي به نام عشق...خسته از اين قمار...از اين قمار دل ...قماري كه آخرش چه برنده باشي وچه بازنده...بازنده اي بيش
نخواهي بود...قماري كه در پايانش بجاي مشتي اسكناس چكشي ردوبدل مي شودكه برنده با آن بر دل بازنده مي كوبد...
چكشي كه فقط خرد مي كوند...ودست به دست منتقل مي شود...بازنده هاي قمار امروز شايد چكش بدستان قمارفردا باشند...
خسته از جارو كردن خرده شيشه هاي دل...خسته از بريده شدن دستم به دست اين خرده شيشه هاي دل...
خسته ازمرهم گذاشتن بر اين زخم هاي كهنه...خسته ام ازشنيدن صداي در...در دل...كه هر از گاه غريبه اي برآن مي كو بد...
خستهام از نوشتن نام اين رهگذران بر ديوار.دلم با تيشه عشق... خسته از پاك كردن نام اين رهگذران پس از رفنشان از
اين سامان... خسته از كاروانسراشدن دل...وبه زير سوال رفتن عشق!
خسته ام...خسته...خسته ي خسته... 

   بابا دیگه چقدر انتظار...............

خسته ام اما صبوري مي بايد کرد . دلم گرفته اما بغض را فرو بايد خورد .

غروبها يادش دلم را مي فشارد ؛ بوي عطر يادش در خاطرم موج مي زند ؛ چشمانم

به افق خيره مي مانند تا روزي که بيايد ؛ و پلکهايم خسته از هجوم عشق آرام آرام

گر مي گيرند و فرو مي افتند .

کجاست او ؟ چه مي کند حالا ؟ دلش با دلم آميخته است آيا ؟ يا که حتي خاطرم در

 خاطرش نقشي بسته است اينجا ؟

او پاک است مثل شبنم سحرگاهي . او پربار و سخاوتمند است مثل آغوش مادري

 شيري . او تنهاست مثل تک درخت انار ميان جالي .

من فقط با صداي او ، آرام مي گيرم    

میخوام بگم دوستت دارم ولی بازم روم نمیشه

این دل بیقرار من یک لحظه آروم نمیشه

میخوام بگم دوستت دارم میخوام که با تو بمونم

شعرای عاشق ونموفقط واسه تو بخونم

میخوام بگم دوست دارم هر جا باشی هرجا باشم

میخوام بگم دوست دارم بگم تو قلب من توی

اگه که درمون ندارم بدون که درد من توی

می خوام بگم دوست دارم یه عالمه خیلی زیاد

شب که بهت فکر میکنم من دیگه خوابم نمیاد

می خوام بگم دوست دارم می خوام که اینو بدونی

اگه نمیتونم بگم اینو تو شعرام بخونی 

      بابا ترنم به خدا خیلی دوستت دارم !!!

قطره های روی شیشه پنجره گریش می گیره

اشکای شیشه رو پاک کن تا ببینی لحظه هارو

چشماتو واکن عزیزم تا ببینی حال مارو

وقتی که داشتی میرفتی گفتی خیس چرا چشمام

گفتمت هیچی عزیزم یه چیزی رفته تو چشمام

خرد شدم مثل یک گندم زیر جفت سنگ غرورت

هی شکستم این غرورو تاکه نشکنه غرورت

حالا بی تو توی غربت خیلی راحت اشک می ریزم

تو نموندی تا تموم هستیمو به پات بریزم 

  اخ که چقدررررررر من بارووونو دوست دارم!!!

هایم را بر باد می دهند اینک من مانده ام با یک کوله بار تهی توان گریزم نیست به بال

کدام پرنده بسپارم دل را به کدام شاخه بیاویزم یاران مرا به سرزمینی ببرید که پرچین

باغهایش بر پرتوها آشناست مرا به آسمانی دعوت کنید که ابر هایش به سخاوت

معروفند.

تا حال شده به ساحل بری وصدف نبینی

یا که تو بری تو باغ وحتی یه گلم نچینی

ولی توی ساحل چشمات صدفی رو من ندیدم

حتی از باغ دل تو یدونه گلم نچیدم

تواین دنیا همیشه من فقط تورو می خواستم

آخه آبی رنگ عشقه مثل رنگ اون چشاته  

    عاشقي محنت بسيار کشيد  ~  تا لب دجله به معشوقه رسيد
           نشده از گل رويش سيراب  ~  که فلک دسته گلي داد به آب
    نازنين چشم به شط دوخته بود  ~  فارغ از عاشق دلسوخته بود
       ديد در روي شط آيد به شتاب  ~  نوگلي چون گل رويش شاداب
        گفت به به چه گل زيباييست  ~  لايق دست چو منِ رعناييست
       حيف از اين گل که برد آب او را  ~  کند از منظره ناياب او را
زين سخن عاشق معشوقه پرست  ~  جست در آب چو ماهي از شست
           خواست کازاد کند از بندش  ~  نام گل برد و در آب افکندش
          گفت رو تا که زهجرم برهي  ~  نام بي مهري بر من ننهي
              مورد نيکي خاصت کردم  ~  از غم خويش خلاصت کردم
    باري آن عاشق بي چاره چو بط  ~  دل به دريا زد و افتاد به شط
       ديد آبي ست فراوان و درست  ~  به نشاط آمد و دست از جان شست
       دست و پايي زد و گل را بربود  ~  سوي دلدارش پرتاب نمود
        گفت کاي افت جان سنبل تو  ~  ما که رفتيم، بگير اين گل تو!
            جز براي دل من بوش مکن  ~  عاشق خويش فراموش مکن
          بکنش زيب سر اي دلبر من  ~  يادِ آبي که گذشت از سر من  

                                <     فدای همتون       >

بنام شقایق گل دوستی می نویسم تا بماند یادگاری چونکه دنیا را ندارد اعتباری

دلی دارم باگریه دمساز                                      دلی با های های شب هم آواز

دلی دارم که دارد مشرب عشق                            دلی لبریز از تاب وتب عشق

دلی اکنده از احساس وپاکی                                معطر از شمیم یاس پاکی

دلی که اجتناب از کینه دارد                                ضمیر صاف چون اینه دارد

دلی آبی تر از امواج دریا                                  دلی روشنتر از خورشید فردا

شدم با کاروان عشق همراه                              عطش می بارد از تاب تبم آه

مرادر عطر آویشن رها کن                               دلم را باچکاوک آشنا کن

شبی در بزم جان هم نوش من باش                     چراغ کلبه خاموش من باش 

                                     دل من خیلی کوچیکه ها

روي قلب من پا مي گذارد هنوز آنگه که دور از خلق لرزان افق را مه به دامن مي نشيند تن

چون زيبقش لرزنده در اشک ميان ديده من مي نشيند هنوز آنگه که مي لرزد به صد ناز به

برگ گل سرشک صبحگاهي بروي چون گلش ميلغزد از عشق در آن گلبرگ ،اشک

 بيگناهي هنوز آنگه که بي هنگام از آن دور پي شب مي دود بانگ خروسان ز لاي پرده ها

 با پرتو ماه نگاهم مي کند چون نو عروسان در اين ده سال عمر رفته بر باد مرا بي ياد او

 يک روز و شب نيست.

ديگه عاشق شدن ناز كشيدن
فايده نداره نداره
ديگه دنبال آهو دوين
فايده نداره نداره
وقتي اي دل به گيسوي پريشون مي رسي
خودتو نگه دار
وقتي اي دل به چشمون غزل خون مي رسي
خودتو نگه دار خودتو نگه دار
ديگه عاشق شدن ناز كشيدن
فايده نداره نداره
ديگه دنبال آهو دوين
فايده نداره نداره

اي دل ديگه بال و پر نداري
داري پير ميشي و خبر نداري
اي دل ديگه بال و پر نداري
داري پير ميشي و خبر نداري
وقتي اي دل به گيسوي پريشون مي رسي
خودتو نگه دار
وقتي اي دل به چشمون غزل خون مي رسي
خودتو نگه دار خودتو نگه دار
ديگه عاشق شدن ناز كشيدن
فايده نداره نداره
ديگه دنبال آهو دوين
فايده نداره نداره

اي دل ديگه بال و پر نداري
داري پير ميشي و خبر نداري
اي دل ديگه بال و پر نداري
داري پير ميشي و خبر نداري
وقتي اي دل به گيسوي پريشون مي رسي
خودتو نگه دار
وقتي اي دل به چشمون غزل خون مي رسي
خودتو نگه دار خودتو نگه دار
ديگه عاشق شدن ناز كشيدن
فايده نداره نداره
ديگه دنبال آهو دوين
فايده نداره نداره

عشق عشق می افریند  

                                                       عشق زندگی می بخشـــــد   

زندگی رنج به همراه دارد  

                                                       رنج دلشوره می افرینــــــــد 

دلشوره جرات می بخشد

                                                        جرات اعتماد به همراه دارد

اعتمادامید می افرینــــــد

                                                         امید زندگی مـــی بخشــــد

زندگی عشق می افرینـد

                                                         عشق ، عشق می افرینــد

واز عشق مردن سفری است بسوی خدا.......... 

دیگر حضور تو

در تمام لحظه های زندگیم حس میشود

مثل رویش درختی

که هر چقدر که میگذرد

ریشه میدهد ساقه میدهد

جوانه میزند و به گل می نشیند

گل عشق تو را با خون دل پرورش داده ام

مهر تو چون خون در رگهای من جاریست

زمانی که بزرگ و بزرگتر شدی

در زیر سایه تو آرام خواهم گرفت

تو در پناه خودت جایم خواهی داد

دوستت دارم

                                        می خواهم غزل را برای پروازبهانه کنم

                                              وپروازرابرای رسدن به تو

                                                 وتورابهانه ی عشــق

                                               وعشق رادلیل زندگــی

                                می خواهم بگریزم ازاین همه دلتنگی ودلواپسی

                                                وازاین همه دوری وجدایی

                                                         برایم ترانه بخوان

                   می خواهم بانوازش نوای پرمهرتو تمام غصه هارابه صلیب بکشم

                                     بااخرین غزل به سوی تو پرخواهم کشید

                                      درانتظارم باش که درانتظار دیدار توام      

                                     یکباره ستاره ها گرفتار شدند   

                                     انگار که لحظه هام بیمارشدند

                                     درخاطرسردوخسته ام خاطره ها

                                     انگار دوباره باز تکرار شدند....

پرواز کن !

امشب در اسمان ترانه ی عشق سودای محبت می کند.

کبوتر شپید پر برگنبد دل خواهد نشست ودست نسیم را بر گیسوان بید خواهد کشید....

 امشب مهتاب نور خودرا به تمام دنیا خواهد تاباند.....................

کاش احساس داشتي

کاش ميفهميدي که چقدر دوستت دارم

کاش ميفهميدي که چقدر مي خوامت

کاش يه لحظه هم به من فکر ميکردي

کاش تو قلبت نازکت يه جايي براي من بود

کاش اون قدر که قيمت داري ارزش داشتي

کاش کاش ففط يه بار مي تونستي فکر کني که چقدر دوستت دارم

اخه بي احساس من دوستت دارم

کاش مي شد يه روز مال من شي يه روز مي تونستم نجاتت بدم از اون ويترين لعنتي و بزارمت تو کمد پيش بقيه عرو سک هام

خدا هیچ کس رو عاشق نکنه میدونین چرا چون عاشقی بد دردیه. من هدفم از ساختن این وبلاگ فقط یه چیز 

بود اونم اینکه به عشقم بگم چقدر دوستش دارم .من میخوام تو این وبلاگ بیشتر خاطرات خودم و عزیزم ترنم

روبراتون بگم و چه جوری عاشقش شدم همینطورشعرها و خاطرات وموضوعات عاشقانه ای که به درد هر

جوون عاشق ایروونی میخوره.

منتظر باشین تا مطلب های جدیدو بریزم بعد بیاین حالشو ببرین . اونوقت هست که میفهمین من چه مخی هستم

  در اخر یه چی میخوام بگم:ترنم تمام زندگی منهخیلی هم دوستش دارم

این وبلاگ هم با عشق تقدیم به خانم گلم ترنم