|

دست بر این دل غمگین مگذار...کز شرار دل من میسوزد!!!
و دگر آینه هم با افسوس....همره دیدهء من گریه کنان...
" دیده بر دیدهء من می دوزد"!!!
با دلم هیچ مگو....که ز بغضی سوزان
شاخهء صبر و تحمل در آن ...بی امان میشکند...در اندوه!!!
و دلم همچو غروبی غمناک ...پشت کوهی تنها....
در پریشانی روح ...بدعا دست نیازی دارد!!!!
"پس خدای منه سرگشته کجاسسسسسسسست"!!!!
که ببیند دل ویرانم را ؟؟؟!!!
دیدهء خسته و گریانم را؟؟؟!!!
بغض پنهان شده در جانم را؟؟؟!!!
از دلم هیچ مپرس...که هر آن شب ...به مناجاتی پاک
در پس شعلهء شمعی آرام......تا سحرگاه خدا .........
دیده ای بیدار است!!!!
و درین نیم ره رفتهء خویش...در سوال دل خود وامانده ست!!!
"که خدای منه سرگشته کجاسسسسسسسسسست"؟؟؟!!!
که اگر از سر رحمت بر من در شادی را بست!!!
با دلم بازبگوید ز چه رو؟ همچنان درب محبت بر دل...
"قفل و زنجییییییییییییییییییر شد ه ست"؟؟؟!!!
و کدامین روزی پاسخی خواهد داد ...
بر مناجات منه حیرانی... که بسی آزرده...که بسی وامانده....
همچنان گریانم....همچنان گریا نننننننننننننننننننننننننننننم!!!
"پس خدای منه سرگشته کجاسسسسسسسسسسست"؟؟؟!!!
که مرا دریابد؟؟!! که مرا دریابد؟؟!!
منکه در این شب تردید سیاه ...
بس باو محتا جم....بس باو محتاجمممم
 
|